Dyspraxie en Auto rijden

Het leren autorijden kan moeilijk zijn voor iemand met dyspraxie. Vele mensen met dyspraxie stappen ook vaak over naar een automaat. Het meest voor de hand liggende probleem bij autorijden zijn de motorische vaardigheden, waarbij het schakelen de meeste problemen geeft. Er zijn echter mensen met dyspraxie met grote vastberadenheid en doorzettingsvermogen die hebben leren schakelen. Als je denkt dat het niet gaat lukken is het alternatief om voor het ​​automaat rijbewijs te gaan. Je hebt dan veel minder drukte aan je hoofd. Voor sommige beroepen kan dit een probleem zijn, maar dit is voor de meesten de gemakkelijkste oplossing. Natuurlijk moet je dan nog wel leren om de auto te sturen. Het zal meer oefening, doorzettingsvermogen en vastberadenheid kosten dan bij de meeste mensen, maar het kan worden bereikt. Het helpt ook om onderwezen te worden door iemand die dyspraxie begrijpt.Wanneer de instructeur u de richting verteld, door links en rechts te zeggen, is het handig dat hij niet een hele lange reeks van instructies geeft, en dat hij het niet op het laatste moment de instructie geeft. Velen mensen met dyspraxie moeten nadenken over wat links en rechts is. Het is ook handig als de rijinstructeur over geduld beschikt, er is vooral extra tijd nodig om de auto te sturen, en als het een schakel auto betreft, kanhet schakelen en het koppelen problemen geven. Het schakelen kan worden geoefend in een geparkeerde auto. Met genoeg oefening en vastberadenheid is het mogelijk om dit te bereiken. Mensen met dyspraxie kunnen moeite hebben met het inschatten van de snelheid en de afstand van een bewegend object. Ook de afstand van een stilstaand object kan een probleem geven. Je moet weten hoe snel je gaat, maar je moet ook in staat zijn om te beoordelen hoe snel de andere auto’s gaan en hoe ver ze van je af zijn. Bij het oversteken op een kruispunt moet je in staat zijn om te vertellen wanneer het veilig is om over te steken. Om dit te doen moeten je nauwkeurig beoordelen hoe ver en hoe snel de auto’s rijden die de weg kruisen. Hetzelfde is het met het invoegen op de snelweg.

Rijden Tips

  • Proberen het rijden te leren in een automaat. Minder coördinatie is  nodig, En je kan je beter concentreren op de weg
  • Ga op zoek naar een  goede/aardige rij instructeur met veel geduld, en leg hem uit dat je een neurologische aandoening genaamd dyspraxie hebt, Vertel dat het je coördinatie schaadt, ruimtelijk inzicht en je manier van denken, Zodat hij weet dat  je meer geduld en begrip dan de gemiddelde student nodig hebt.
  • Plak op de rechter kant van het stuur een sticker, om rechts en links uit elkaar te houden.
  • Als je problemen hebt om kaart te lezen,koop een navigatiesystemen.
  • Indien je het rijbewijs hebt parkeer dan altijd achteruit in, dan heb je geen moeite met uit rijden.
  • Neem regelmatig een pauze als je concentratie problemen hebt.
  • Wees voorzichtig met extra afleiding.Sommige mensen vinden dat muziek op de radio helpt hen te concentreren, anderen vinden dat  het nog een extra onbewuste afleiding is die het brein overbelast. Meeste mensen met Dyspraxie vinden het moeilijk om auto te rijden en tegelijkertijd  te praten, omdat multitasken een groot probleem is.

Autorijschool voor Dyspraxie

Dick Vliet

6 reacties op Dyspraxie en Auto rijden

  1. Dorien zegt:

    Ik zou een automaat aanbevelen. Was al 13 jaar aan het proberen m’n rijbewijs te halen , en toen ik over gestapt ben naar een automaat heb ik m’n rijbewijs binnen een jaar gehaald.

  2. Alex zegt:

    Het koste me 4 jaar, en bij m’n vierde poging ben ik geslaagd, een dag voor m’n 22e verjaardag. Kan het nog niet geloven dat het mij gelukt is!!

  3. Ico zegt:

    Met de grote pauze’s er bij berekend ben ik nu 2 jaar bezig met mijn auto rijbewijs.
    na 2x heb ik mijn theorie gehaald en ik heb nu al 2x geprobeerd mijn praktijk te halen, helaas allebij de keren gezakt.
    16 December probeer ik het weer.
    Ik hoop toch dat ik het haal, anders ga ik toch even hard na denken over een automaat.
    Ook al is het frustrerend, ik blijf mijn best doen en het gaat me ooit lukken

  4. Katja zegt:

    God zij dank, ja ik kan rijden en het is van mijn grootste prestaties in het leven, er zijn niet veel dingen die ik heb weten te leren als volwassene die handig zijn zoals rijden. Ik herinner me nog hoe ik me voelde als leerling: nerveus, hoopvol, vast besloten. Het moeilijkste voor mij was het volgen van verbale instructies tijdens het rijden. Ik heb een jaar gespendeerd zonder succes , de eerste test was heel spectaculair (kreeg zelfs een ingreep), ben er daarna een paar maanden meegestopt en met andere dingen bezig geweest en ging toen terug naar andere rij instructuur met meer geduld en begrip en deed een intensieve cursus en ben daarna geslaagd. Sinds mijn verhuizing naar Amsterdam , ben ik vrijwel teruggegaan naar af . Mijn geweldige echtgenoot die heeft het geduld van een heilige en laat mij soms rijden op zondag onder zijn toezicht, maar ik ben erg nerveus.

  5. Bas zegt:

    Ik heb nog nooit van dyspraxy gehoord. Wel apart dat het dus een neurologische aandoening is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s