Gastenboek

Laat aub u bericht achter 

 

 

Advertenties

18 reacties op Gastenboek

  1. Claudia zegt:

    Ik ben blij dat ik eindelijk eens iets over dyspraxie bij volwassenen in het Nederlands heb gevonden, want het meeste gaat nog altijd over kinderen en hoe ouders en leerkrachten ermee om kunnen gaan…

  2. Sabrine zegt:

    Ik heb onlangs de diagnose dyspraxie gekregen ben 19 jaar oud.(M’n moeder wou niet dat ik gediagnostiseerd zou worden toen ik jonger was, hoewel ze wist dat ik het had.) Maar ik ben altijd al onhandig,te laat en slordig en ongeorganiseerd geweest,een soort van wervelwind. Al is er over denk is het soms vervelend,ik kan geen bal vangen,heb 50000 rij lessen gehad, kan geen rechte lijn rijden
    en meer van dat soort dingen. Maar het maakt me wie ik ben, op een soort van eigenzinnige manier. Ik zeg niet dat ik ook af en toe niet boos wordt, waneer ik dingen niet afmaak, of wanneer ik weer iets laat vallen, of weer iets vergeet, Maar ik denk het accepteren dat het onderdeel van mij is, het meest belangrijk is.

    • Celesta zegt:

      Goedemorgen,

      Een vraagje,hoe is dyspraxie bij jou gediagnostiseerd.
      Ben heel benieuwd,wij zijn al jaren bezig om het gediagiostiseerd te krijgen.
      Welke weg moet wij bewandelen,gaat om mijn dochter is inmiddels 24 jaar en het is momenteel weer heftig aanwezig.

      Vriendelijke groet,
      Celesta Lachman

      • Myrna zegt:

        Dag Celesta.
        Mijn zoon is 23 en heeft DCD (dyspraxie). Voor volwassenen is er geen multidisciplinair team zoals je dat wel hebt voor (schoolgaande) kinderen en jong-volwassenen tot 18 jaar. Daarna lijkt dit probleem niet meer te bestaan voor volwassenen en moet je zelf een samenstelling maken van disciplines die los van elkaar onderdelen kunnen onderzoeken. Wij zijn uiteindelijk bij een revalidatiecentrum terecht gekomen waar ze door testjes (voor kinderen) erachter kwamen dat hij een DCD’r was.
        Soms heb je ook Psychomotorische Therapeuten die hierin wat kunnen betekenen.
        Het blijft toch zoeken voor onze zoon – in vooral nieuwe en onbekende situaties – hoe om te gaan met DCD. Mijn zoon studeert nu binnenkort af als verpleegkundige (MBO nivo 4). Wij zijn rete trots op hem alhoewel wij niet altijd snappen hoe hij het heeft gered. Gezonde humor en zelfspot over zijn DCD helpt hem elke keer weer. Maar het is niet altijd gemakkelijk in zijn dagelijks leven. Ritme en structuur helpt hem het meest.
        Ik hoop dat je iets kan vinden voor jouw dochter. Sterkte.

  3. moeder van 2 zegt:

    Ik ben zelf moeder van 2 kinderen met DCD (zij hebben dus ook dyspraxie) en sinds kort vermoed ik dat ik zelf ook dyspraxie heb. Als ik jouw site lees, weet ik het eigenlijk wel zeker. En wat is het dan fijn om te kunnen lezen dat ik, als volwassene met dyspraxie, niet de enige ben.
    Jammer is het dat er verder niet veel info over te vinden is. Ik zou zelf best wat tips kunnen gebruiken bij het plannen en organiseren. Het onhandige, ach, dat hoort bij me en accepteer ik. Maar mijn planningsprobleem geeft me stress.

  4. uglydroppie zegt:

    fijn om te lezen dat ik niet de enigste ben, ik ben altijd onhandig geweest, vergeet dingen en kan geen twee dingen tegelijk, kan ik wel maar vraag niet hoe, dan ga ik rennen en vliegen ( een wervelwind dus net als sabrine ) met alle gevolgen van dien. De mensen om me heen vinden het wel grappig als ik val of mezelf weer eens stoot en dat heb ik mezelf ook aangeleerd om er luchtig mee om te gaan, ze zeggen als er 1 boom in een hele grote woestijn staat, loopt zij er tegenaan. Ook begin ik midden in een verhaal te vertellen waardoor mijn verhaal door de mensen onduidelijk is. Ik praat wat eentonig waardoor ik soms niet overkom zoals ik zelf zou willen, ik kom dan dominant over terwijl dit totaal niet mijn bedoeling is. Ik heb mezelf wel het een en ander aan kunnen leren, zoals organiseren en alles een vaste plek geven. In huis lukt dit aardig en alles moet ook zo staan zoals het staat, op mijn werk is dit moeilijker en loop ik regelmatig tegen mijn dyspraxie aan, maar iedereen denkt dat ik gewoon lomp ben en zeggen dat ik rustiger aan moet doen. Makkelijker gezegd dan gedaan, want ik denk dan de eerste 2 minuten aan hun feedback maar daarna ben ik het alweer vergeten en ga op de oude voet verder. Aan autorijlessen begin ik niet eens want ik ben al een gevaar op de fiets laat staan in een auto haha. Ik heb ermee leren leven maar soms levert het frustraties op en word ik moe van mezelf. Is dit herkenbaar ??

  5. Vincento zegt:

    Kan ik al volwassene ook nog Dyspraxie hebben?

    Op de lagere school werd ik gediagnosticeerd met dyspraxie voor verschillende redenen, achterblijven in wiskunde en leesvaardigheid, niet in staat om mijn schoenveters te binden,en een mes en een vork goed te gebruiken en ook had ik een slechte coördinatie. Toen ik naar de middelbare school werd mij vertelt dat ik wel over de problemen heen zou groeien, maar de problemen bleven met wiskunde en met het concentreren tot op dag van vandaag blijf ik bepaalde problemen hebben, ben bv compleet onhandig, laat nog steeds vaak dingen vallen, of maak iets per ongeluk stuk, ook loop ik vaak tegen dingen of personen aan waardoor ik me bezeer. Het meest vervelend vind ik nog wel , dat ik hoe vaak is soms ergens ook geweest ben dat, ik totaal niet in staat ben om te onthouden hoe ik er weer kan komen of het terug kan vinden. Mijn gevoel van richting bestaat niet, ik verdwaal altijd. Zou dit Dyspraxie kunnen zijn (ik ben een volwassene) of is er iets anders? Wat kan ik doen om mezelf te helpen?

    Gelieve te helpen jongens, aangezien ik me door deze problemen echt dom voel.

  6. Ico zegt:

    Ik weet al sinds ik klein was dat ik dyspraxie heb.
    Hiervoor ben ik naar een s.b.o. gegaan en dat heeft mij enorm geholpen.
    Op dit moment doe ik een MBO niveau 4 opleiding en zonder de hulp van toen ik klein was, was ik nu niet waar ik nu ben.
    Voor mijn huidige opleiding heb ik ook een visiewerkstuk moeten maken en dat heb ik dan ook over dyspraxie gedaan. Hierdoor is er heel veel over mezelf duidelijk geworden.

    Helaas heb ik er wel last van en vooral de laatste paar jaar merk ik het bij mezelf. (dit omdat ik nu toch wel enorm moet aanpoten om de rest bij te houden)
    Op mijn werk heb ik er ook veel problemen mee. Ik heb het mijn bazin uitgelegd, maar ik heb het idee dat ze er vrij weinig mee doet.

    Ook al heb ik er last van, ik probeer het altijd wel positief te bekijken:
    Ik doe mijn best en meer kan je niet doen.

  7. selma zegt:

    hey

    heel goed dat zo website heb gemaakt en ook heel goed dat het in de nederlands is,

    hopelijke kom het nu goed onder de aandacht dat wij als volwassen ook goeie hulp krijgt

    groetjes selma

  8. josjustjos zegt:

    Het is heel herkenbaar. Bedankt voor de uitvoerige aandacht. Mensen die het hebben worden vaak verkeerd beoordeeld. Vroege herkenning lijkt me van het grootste belang. Acceptatie bij ouderen lijkt me moeilijk maar de grootste stap om er iets mee te kunnen doen. T.o.v. jezelf en de leefomgeving.

  9. Tina Van den Wyngaert zegt:

    Ik zoek mensen die ook Dyspraxie hebben en er is met mij over willen praten,je mag altijd een mail sturen naar tinavandenwyngaert@gmail.com

  10. Myrna zegt:

    Wie kan ons helpen. Wij vermoeden dat onze zoon van 20 jaar dyspraxie heeft. Graag wil hij dit laten onderzoeken. Wie weet waar hij hiervoor terecht kan? Voor jongvolwassenen is het moeilijker te achter halen dan voor kinderen. Wie kan ons helpen?

  11. Jacqueline zegt:

    Hoi,
    Mijn naam is Jacqueline, ik ben 21 en woon in Nederland. Ik vermoed dat ik dyspraxie heb, ik ben overal aan het zoeken, maar ik kan nergens vinden waar ik een test kan doen en een diagnose kan laten stellen. Ik heb al bij mijn school en bij mijn huisarts aangeklopt, maar die weten het niet.
    Kan iemand mij helpen?
    groetjes

  12. Ilze zegt:

    hey,
    ik ben ilze 19 jaar en ben op jonge leeftijd al getest op dyspraxie en het bleek dus dat het zo was.
    ik ben het laatste jaar erg aan het onderzoeken wat dyspraxie nu eigenlijk precies inhoudt, omdat wie ik het ook gevraagd heb het niet kan uitleggen of niet weet wat het is.
    hierbij is mijn vraag dus, is er een bijeenkomst over dyspraxie ergens of een aanspreekpunt of een persoon die kan helpen met mijn de problemen waar ik tegen aan loop. want ik wil weten hoe ik hier zelf mee om kan gaan en wat het precies zodat ik zelf weet wat voor hulp ik nodig heb en dat door kan geven aan mijn leraren of toekomstige werknemers.

    deze blog heeft me wel weer wat geleerd!

    groetjes.

  13. Sanne zegt:

    Ons gediagnostiseerde kind van bijna 18 jaar met een IQ van <70 geeft al vanaf het 13e jaar aan vaak aan zelfmoord te denken. Praat dan over ophangen en springen. Zelf denken wij dat het een vorm van aandacht is. Dat ons kind niet het vermogen heeft om zich anders te uitten. De omgeving kijkt hier logischerwijs anders tegenaan. Hoe serieus moeten we dit nou nemen? Er zijn gelukkig nog nooit stappen ondernomen, het blijft bij praten over zelfmoord. Het hele leven is het glas al halfleeg. Ik vind het knap lastig allemaal, mede omdat er in NL ? zo weinig bekend is over DCD, ook binnen de reguliere hulpverlening, vooral bij volwassenen. Want daar valt ons kind nu onder. Mijn kind wil absoluut geen hulp. Wij hebben wel behoefte aan een sparringspartner voor wat betreft hoe om te gaan met deze somberheid in relatie tot DCD, zijn lage IQ en jong volwassenen. Iemand ervaring hierin?

    • Myrna zegt:

      Misschien dat een Psychomotorische Kindertherapeut (met aandachtsgebied kinderen met een IQ <70) kan ondersteunen. Let wel PMKT niet PMT. Dit zijn kindertherapeuten die in basis schoolkinderen en hun ouders helpen tot 14 jaar (cognitieve ontwikkeling) maar bij deze jongvolwassenen ook nog hulp kunnen bieden. Hopelijk is er een bij jouw in de regio; ze zijn redelijk schaars. Wellicht dat je op de site van NVPMKT kan zoeken welke PMKT'r bij jou in de buurt is. Of je wellicht naar een collega PMKT'r kan verwijzen.
      groetjes… en houd moed!!

  14. gaelle derinck zegt:

    hoi,
    ik ben mama van 3 zoontjes ze hebben allemaal dysfasie eentje in combinatie met dcd alle 3 gewoon onderwijs met GON, aangezien wij geen terugbetaling hebben voor logopedie met iq onder de 86 en deze diagnose, ben nu op zoek naar extra steun bij ziekenfonds, OCMW nergens recht op. mss weet er iemand waar ik naartoe moet? Uiteraard ben ik bang wat de toekomst zal brengen. Daarom dat ik even iedereen zijn getuigenis lees. contacteren mag altijd

  15. goedendag. Mijn echtgenote ondervind veel hinder van dyspraxie. Hierdoor loopt ze ook lichamelijk letsel op. Ik maak mij zorgen en zoek een behandelaar voor haar. Voor mij is niet duidelijk of er ergens in Nederland en centrum is waar gespecialiseerde mensen ons verder kunnen helpen of dat we aangewezen zijn op een specialist in een ziekenhuis?!
    Ik zie reacties graag tegemoet.
    Mt vr.gr.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s